20/12/19 Μαμά πονάω, μαμά τα χρόνια περνούν και τίποτα δεν κάνω στη ζωή μου,μαμά οι φίλοι δεν με νιώθουν,οι άνθρωποι φεύγουν λίγο μετα , αφου πρώτα σε πληγώσουν, οι πληγές επουλώνονται αλλά όταν τις ξυνώ με θυμούνται..ο εγωισμός δεν με αφήνει να τις γιατρέψω οριστικά . Μεγαλώνω με τα προτερήματα αλλά και τα ελλατώματα μου,η ζωή με κάνει να ωριμάζω γρήγορα και βίαια ,κουβαλώντας τις ευθύνες μου και να χάνω τα δικαιώματα μου.Προσπαθώ να θυμηθώ να επαναφέρω την παιδική μου ηλικία με ότι αυτή συνεπάγεται αλλά πλέον έχει πια χαθεί και η ανεμελιά και η αθωότητα μαζί της Ξεχνάω τα όμορφα και μένουν οι πίκρες,ίσως γιατί είναι πιο πολλές και πιο συχνές. Κάτι με κρατάει πίσω , ίσως είναι ο εαυτούλης μου. Ο γεμάτος περηφάνεια και ζήλια που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του. Μαμά γιατί δεν με έκανες δυνατή; Ίσως δεν φταις και εσύ αλλά κι η δική σου μαμά που δεν σε άφησε να ανοίξεις τα δικά σου τα φτέρά.. Και έτσι ο κύκλος γίνεται φαύλος και έτσι η ζωή διαιωνίζει το ίδιο είδος πάλι. Αν όλα ήτ...
Αναρτήσεις
Η αγάπη αργεί Ίσως όλα για κάποιο λόγο γίνονται, ίσως κάποιο σκοπό έχει για το καθένα μας σε αυτή τη πρόσκαιρη και εφήμερη ζωή μας ο Θεός. Δεν ξέρω ποιος είναι αυτός αλλά σκέφτομαι μακάρι να ήμουν στο μυαλό Του για να καταλάβω κι εγώ με τη ταπεινή μου ύπαρξη. Δεν ξέρω γιατί ,αλλά οι σχέσεις είναι δύσκολες. Είναι, ίσως γιατί οι άνθρωποι είναι πολύπλοκοι, οι ανάγκες τους αλλάζουν, εξελίσσονται προς το χειρότερο δηλαδή, προς το συμφέρον και το εγωιστικό κομμάτι τους, το είναι τους. Δεν έχουν μάθει να φέρονται, δεν έχουν μάθει να συμβιβάζονται, δεν έχουν μάθει να προσπαθούν. Δεν έχουν μάθει να παλεύουν, δεν έχουν μάθει να ελπίζουν!! Τα θέλουν όλα ή τίποτα, όλα εδώ και τώρα. Είναι δύσκολες οι σχέσεις, απαιτούν πράγματα που οι άνθρωποι δεν είναι εύκολο να κατορθώσουν. Νομίζουν ότι με μια απλή έλξη μπορούν έτσι απλά να είναι και να πορεύονται με έναν ονόματι σύντροφο. Με μια απλή επιθυμία να συμβαδίζουν με έναν άνθρωπο ότι όλα θα είναι μια χαρά. Δεν είναι έτσι ...
Όνειρα παρατημένα, από τη ζωή ξεχασμένα. Άραγε τι να έφταιξε που φτάσαμε ως εδώ. Τίποτα δεν εκπληρώθηκε, τίποτα δεν επιτεύχθηκε, όλα στο πάτο μιας λήθης. Σε παρασέρνει η ζωή και σε πάει αυτή όπου νομίζει. Εσύ όμως είσαι υπεύθυνος να την καθοδηγήσεις να την φέρεις στα νερά σου. Κανείς δεν σου φταίει αν εσύ ξεχάστηκες, αν εσύ επαναπαύτηκες, αν εσύ είσαι αδύναμος και το έβαλες στα πόδια. Η ζωή δεν στρώνεται με ροδοπέταλα, είναι σκληρή και θέλει πάλη για να την κατακτήσεις. Τίποτα δεν χαρίζεται απλόχερα. Ευκαιρίες δίνονται ώστε να ευδοκιμήσουν οι περιστάσεις αλλά το σκληρό αγώνα όπως και να έχει δεν τον γλυτώνεις. Γι’ αυτό σήκωσε τα μανίκια όσο έχεις καιρό και κουράγιο ακόμη και στρώσου στη δουλειά, τα όνειρα σου σε περιμένουν να τα κατακτήσεις. Πότε δεν είναι αργά όσο αναπνέεις!!! Ι.Σ
Από τη μια στιγμή στην άλλη, δεν ξέρεις τι μπορεί να σου ξημερώσει .Δεν ξέρεις αν θα ζεις ή αν θα πεθάνεις. Αν θα είσαι χαρούμενος ή λυπημένος. Πραγματικά δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει η ζωή. Λένε ότι γράφεται δεν ξεγράφεται, του καθενός το γραμμένο μόνο ο Θεός το γνωρίζει. Η μοίρα μας έχει προδικαστεί πριν από μας για μας. Πρέπει και οφείλουμε στον εαυτό μας να τη σεβόμαστε, να τη τιμάμε και να την εκτιμάμε. Να τη χαιρόμαστε και να ευλογούμε τη κάθε στιγμή και ώρα που είμαστε γεμάτοι υγεία και ευεξία. Δεν πρέπει τίποτα να θεωρούμε δεδομένο. Αυτό που πρέπει να γίνει σήμερα να μην αναβάλλεται για αύριο. Ζήσε το τώρα σαν να μην υπάρχει αύριο και μάθαινε σαν να μην υπάρχει τέλος σαν να πρόκειται να ζήσεις μια ζωή, κάτι τέτοιο έχει πει ένας σοφός. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε λοιπόν αυτό. Είναι δώρο αγάπης, είναι δώρο ζωής να μπορείς να υπάρχεις να ανασαίνεις, να μη πονάς αλλά να χαίρεσαι τη ζωή και να εκτιμάς κάθε που αγαπάς και έχεις στη καθημερινότητα σου. Αλλά και να πονάς είνα...
Αληθινή αγάπη.. Τίποτα δεν είναι τέλειο. Επειδή έχεις την αληθινή αγάπη δεν σημαίνει ότι όλα έφτιαξαν. Δεν σημαίνει ότι θα λάβεις και το χάπι εντ σαν το παραμύθι. Τίποτα δεν είναι ρόδινο. Για να την κρατήσεις χρειάζεται να παλέψεις. Ακόμα και να βρεις την αγάπη που αναζητάς δεν σημαίνει ότι όλα τέλειωσαν. Πρέπει να παλέψεις και να τη σώζεις κάθε ημέρα και νύχτα. Η αγάπη που σου αξίζει μπορεί να αργήσει να έρθει, όμως μπορεί να μην έρθει και ποτέ. Καθημερινά πρέπει να δίνεις αγώνα για αυτήν. Πρέπει να θυσιάζεσαι, να υποτάσσεσαι , να συμβιβάζεσαι, να δίνεσαι, να αποδέχεσαι, να δένεσαι....
Άπιαστα όνειρα Έμεινες όνειρο σε νύχτα ερημιάς, έμεινες όνειρο και ελπίδα της καρδιάς , έμεινες όνειρο και εχθρός μιας χαραυγής , ηλιοβασίλεμα της άδειας μου ζωής ,όπως λέει και το άσμα. Πράγματι ίσως κάποια όνειρα πρέπει να μένουν όνειρα , άπιαστα όνειρα. Σίγουρα θα υπάρχει κάποιος λόγος. Μπορεί να βασανιζόμαστε που δεν τα καταφέρνουμε, μπορεί να απογοητευόμαστε όταν αποτύχαμε κι όταν περνάει καιρός και τα βλέπουμε άπιαστα και μακρινά. Ίσως όμως πρέπει να μένουν στο βά θρο τους. Δεν αξίζει και ίσως εμείς να μην αξίζουμε ούτε καν να τα πλησιάζουμε πόσο μάλλον να τα κυνηγάμε. Κάποια όνειρα είναι ιερά. Κάποια όνειρα είναι για λίγους. Ίσως να κυνηγάμε και λάθος όνειρα. Δεν είναι για όλους τα ίδια. Άλλωστε μη ξεχνάμε ότι πρέπει να δώσεις γερή μάχη για να τα κατακτήσεις κι ίσως αντί να τα γκρεμίσεις μια μέρα και να τα ισοπεδώσεις καλύτερα να μην τα πλησιάζεις. Κάποιες φορές χάνουν το σκοπό τους κατά τη διάρκεια κατάκτησης τους. Ίσως πηγαίνοντας για το ένα όνειρο να συναντήσεις...