20/12/19

Μαμά πονάω,

μαμά τα χρόνια περνούν και τίποτα δεν κάνω στη ζωή μου,μαμά οι φίλοι δεν με νιώθουν,οι άνθρωποι φεύγουν λίγο μετα , αφου πρώτα σε πληγώσουν,

οι πληγές επουλώνονται αλλά όταν τις ξυνώ με θυμούνται..ο εγωισμός δεν με αφήνει να τις γιατρέψω οριστικά .

Μεγαλώνω με τα προτερήματα αλλά και τα ελλατώματα μου,η ζωή με κάνει να ωριμάζω γρήγορα και βίαια ,κουβαλώντας τις ευθύνες μου και να χάνω τα δικαιώματα μου.Προσπαθώ να θυμηθώ να επαναφέρω την παιδική μου ηλικία με ότι αυτή συνεπάγεται αλλά πλέον έχει πια χαθεί και η ανεμελιά και η αθωότητα μαζί της

Ξεχνάω τα όμορφα και μένουν οι πίκρες,ίσως γιατί είναι πιο πολλές και πιο συχνές. Κάτι με κρατάει πίσω , ίσως είναι ο εαυτούλης μου. Ο γεμάτος περηφάνεια και ζήλια που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του.

Μαμά γιατί δεν με έκανες δυνατή; Ίσως δεν φταις και εσύ αλλά κι η δική σου μαμά που δεν σε άφησε να ανοίξεις τα δικά σου τα φτέρά..

Και έτσι ο κύκλος γίνεται φαύλος και έτσι η ζωή διαιωνίζει το ίδιο είδος πάλι.

Αν όλα ήταν αλλιώς

Αν ,Αν έπαυα να σκεφτόμουν τα αν, και έπιανα τη ζωή απο τα μαλλιά

Άν άφηνα τη θεωρία στο πάγκο και έβαζα στο παιχνίδι τη πράξη.

Έρχεται μια στιγμή,μόνο μια στιγμή που αυτή χρειάζεται απλά για να σου δώσει μια σπρωξιά και να βγεις απο τη μιζέρια σου..

Να σου δώσει ένα χαστούκι,τόσο δυνατά να σε πονέσει,να σε ξυπνήσει απο το λήθαργο σου..,να καταλάβεις πως δεν είσαι μόνη σου σε αυτό το κόσμο,δεν είσαι εσύ μόνο και το εγώ σου,τόσος κόσμος πονάει,υποφέρει,ότι περνάς εσύ το περνάνε και αυτοί

Άσε στην άκρη λίγο την απαισιοδοξία σου,γέλα και λίγο με τα στραβά σου,δικά σου είναι και αυτά όπως και τα καλά σου στοιχεία.

Όλα δικά σου είναι, όλα για σένα είναι,για τον άνθρωπο για κάθε άνθρωπο,τίποτα δεν χαρίζεται,όλα πια δωρίζονται,όπως και η ζωή ένα δώρο είναι..

Ανεκτίμητο,έτσι και τα Χρστούγεννα γιορτή παντοτινή ελπιδοφόρα,κάθε χρόνο τη γιορτάζουμε,καταλαβαίνουμε όμως τη σημασία της;

Ένα δώρο έρχεται και μας δίνεται στη ζωή μας και μόνο Εκείνος αποφασίζει αν θα το κρατήσουμε για πολύ ή για λίγο,εμείς μόνο μένει να το χρησιμοποιήσουμε όσο καλύτερα γίνεται...δώρο ζωής ήταν και είναι και η ύπαρξη του στη ζωή μας,Αυτός κι αν την αξιοποίησε κατάλληλα δε συμφωνείς;