Πως μπορείς να ξεπερνάς τα όρια;

Πως μπορείς να μην βλέπεις τα σημάδια ότι θα τραυματίσεις κάποιον με τα λόγια σου;

Πως μπορείς να παίζεις με τον χρόνο κάποιου ανθρώπου;

 

Πως μπορείς να μην σέβεσαι μια ψυχή που σου δίνει ένα κομμάτι της ψυχής του;

Πως μπορείς να παίζεις με τον αυθορμητισμό, την ανασφάλεια, τη καρδιά και τις ελπίδες μιας ψυχής;

Σου τα δίνει όλα

Μπορεί να περιμένει κάτι πίσω, μπορεί και όχι..

Σίγουρα όμως δεν περιμένει αγνωμοσύνη και αχαριστία.

Όλα έχουν και τα όρια τους!

Κάποια στιγμή όλα τελειώνουν..

Τα λάδι σώνεται κάποια στιγμή..

Η υπομονή εξαντλείται σε μια ψυχή.

Κι όλα δένουν σαν ένα ένα παζλ χωρίς να λείπει το παραμικρό κομματάκι του.

Κάποια στιγμή όλα βγαίνουν στο φως!

Η αλήθεια δεν κρύβεται ποτέ.

Όπως το φεγγάρι θα κρύψει τα σκοτεινά σημεία, έτσι και ο ήλιος θα βγάλει στην επιφάνεια τα αληθινά στοιχεία.

Όλα αργά η γρήγορα φανερώνονται.

Όλα!! τίποτα δεν τελειώνει χωρίς να αποκαλυφθεί!

Αλλά γιατί να μένει το παράπονο…

Γιατί να μαθαίνεις στην αδικία ,στην ανεκμετάλλευτη ευκαιρία;

Γιατί να παίζεις με μια καρδιά;

Γιατί να δίνεις ελπίδα εκεί που δεν υπάρχει λόγος;

Πως μπορείς να σου αρέσει να δίνεις ελπίδες ,να φτιάχνεις όνειρα, να χτίζεις σχέδια έχοντας ένα πλαστό πρόσωπο στη τσέπη σου;

Πως ;

μα πως υπάρχουν άνθρωποι αν θέλουν να λέγονται άνθρωποι που παίζουν κι κλέβουν τη χαρά, τον αυθορμητισμό, την ελπίδα, τα όνειρα, την αθωότητα από μια γυναίκα ή έναν άνδρα;

Ποιος του δίνει αυτό το δικαίωμα ποιος;

Ποιος μπορεί να μπει σε αυτές τις καρδιές να τις καταλάβει για να νιώσουμε κι εμείς τι συμβαίνει σε κάποια πλάσματα..

Έμαθα να δίνομαι και να ελπίζω, κάθε φορά να ρισκάρω, να πέφτω και να ξανασηκώνομαι, κάθε φορά να απογοητεύομαι και κάθε φορά να ελπίζω

Να δείχνω με καθαρή την συνείδηση την αληθινή μου πλευρά, αλλά μήπως δεν άξιζε τελικά;

Μήπως το ψέμα πουλά;

Μήπως άδικα ελπίζουμε σε ένα κόσμο που θα αγαπηθούμε όπως είμαστε;

Μήπως ζητάμε πολλά;

Μάλλον είναι αργά πολύ αργά για δάκρυα και παραμύθια

Μάλλον είναι ώρα για ύπνο Γιάννα

15/2/2021